مستند یاد درخت های سبز در باره مرحوم دکتر قاسم اکبری

مصاحبه با تهیه کننده اثر استاد محمود فرجی:

یاد درخت های سبز، صدایی باقی مانده از سکوت بود یا یک ضرورت هنری؟

تعبیر زیبایی است. بله؛ صدایی باقیمانده از سکوت ...

در مقام تهیه کنندگی، پس از اتمام کار به دکتر قاسم اکبریآنچه که مدنظرتان بود رسیدید؟

دکتر اکبری از نخبگان علمی و فرهنگی شهرری و مشاور فرهنگی انجمن خوشنویسان شهرری، در سالهای اخیر سهم به سزایی در برنامه های فرهنگی چون همایش رمضان، تجلیل از بانوان خوشنویس، بنای یادبود عمادالکتاب و بخصوص ساختمان انجمن داشتند و شورای انجمن بر خود فرض دانست تا قدم کوچکی در نکوداشت ایشان بردارد؛ که ساخت مستند را دستور کار خود قرار داد و هنرمند گرامی جناب امید داوری که سوابق درخشانی در کارنامه خود دارند، نویسندگی و کارگردانی این مهم را عهده دار شدند و با توجه به ضیق وقت اثر موفقی را ارائه نمودند.

نحوه استقبال و بازخورد مخاطبان را چگونه ارزیابی می کنید؟

رضایت خانواده دکتر اکبری برای انجمن از اهمیت بالایی برخوردار بود و خوشبختانه این مهم حاصل شد و بارها این موضوع را اعلام نمودند. و با توجه به توزیع DVDمستند در مراسم سالروز ارتحال دکتر اکبری، بازخورد بسیار خوبی را شاهد بودیم.

آیا آرزوی مشترکی برای دو عرصه خوشنویسی و فیلم سازی دارید؟

 

با توجه به نیاز شدید مستندسازی در حیطه خوشنویسی(متاسفانه مورد اغفال واقع شده) که می تواند حضوری ملی و بین المللی داشته باشد؛ چنانچه توفیق یارمان شود می توانیم نسبت به ساخت و نشر مستندهایی با محتوای خوشنویسی حرکتی را آغاز و رسالت خود را در خصوص آموزش و ترویج این هنر پاک انجام دهیم. از جمله اهداف آینده این مجموعه ساخت مستندهای "کتیبه های ری باستان"، "خوشنویسان آرمیده در ری"، "عمادالکتاب"، "میرزا غلامرضا اصفهانی"، "انجمن خوشنویسان ری، از آغاز تا کنون" و ... می باشد.

با تشکر از شما ، برایتان آرزوی موفقیت دارم


 

مصاحبه با کارگردان اثر  امید داوری:

انگیزه های ساخت مستند یاد درخت سبز از کجا آغاز شد؟

استاد فرجی مدیریت انجمن خوشنویسان شهرری ، بعد از فوت دکتر قاسم اکبری ، تصمیم گرفته بودند که مستندی در ارتباط با ایشان ساخته شود  ویکسال به طول انجامید تا مقدمات تهیه فیلم فراهم شود، وقتی با بنده در این خصوص صحبت شد، استقبال کردم، چون دکتر اکبری معلم تاریخ سال سوم دبیرستان من بود و از جمله بهترین و محبوبترین معلمان مدرسه ما بود. موقع نوشتن طرح مستند، یادِ شعری از مسعود کیمیایی با عنوان "یادِ درخت های سبز" افتادم که می گوید : " چاره ای نیست ، صدای تو در من مانده است ..." بله او معلمی بود که صدایش در من مانده بود و من عنوان فیلم را با اجازه تهیه کننده و موافقت ضمنی خانواده دکتر، یاد درخت سبز گذاردم و خوشبختانه استاد فرجی به من در مراحل مختلف تولید و تدوین اختیار کامل دادند.

چگونه به این ساختار رسیدید؟

وقتی تولید قطعی شد، با استاد فرجی به دیدار خانواده آن مرحوم رفتیم واز آنها خواستیم تا درباره ایشان، مطالبی بنویسند و منابعی را دراختیارما قرار دهند. بعد از اینکه این اتفاق افتاد،  من با دل نوشته هایی از خانم پَرنا اکبری(فرزند دوم دکتر)، روبرو شدم که به نظرم بسیار خوب و روان بود؛ بنابراین در بخش مهمی از ساختار فیلم ـ درقالب گفتار متن ـ از همان مطالب استفاده کردیم؛ برای اینکه کار منحصر به مصاحبه نباشد در حد بودجه ای که داشتیم دست به دراماتیزه کردن موقعیتها زدیم. این فیلم، یک مستند‌ داستانیست و ماجرای فیلم از این قرار است که "در سالِ گذشته، قرار بوده، مراسم عروسی دختر دکتر(فرزند اول) برگزار شود که متأسفانه دکتر فوت می کند، حالا بعد از گذشت یکسال قرار است مراسم سالگرد پدر برگزار و مدتی بعد از آن مراسم جشن عروسی انجام شود. اما ذهنِ دختر را رفتنِ پدر مشغول کرده است و تصمیم می گیرد به بهانه بردن کارت عروسی خود، برای دوستان و همکاران پدر، تحقیقی راجع به او انجام دهد و بعد از مراسم سالگرد،  مقدمه ای بر مجموعه آثار وی که استاد تاریخ و صاحب تألیفات متعدد است بنویسد و به چاپ برساند، او نهایتاً بعد از گفت و گو با اشخاص مختلف یک تجربه حسی راجع به پدر را پشت سر می گذارد". روند کار را در قالب یک طرح چند صفحه ای به خانواده اکبری ارایه کردیم و بعد از تأیید متن، قبول کردند که همکاری کنند و دختر بزرگِ دکتر، خانم پریسا اکبری، به عنوان شخصیت اصلی جلوی دوربین آمدند.

مصاحبه ها را برچه مبنایی تصویر برداری کردید؟

استاد فرجی در مقام تهیه کننده شناخت کاملی از مصاحبه شونده ها داشتند، آنقدر فرصت کم بود که برای من در مقام کارگردان مجال گفت وگوی پیش از مصاحبه با آنها نبود، سالگرد دکتر اکبری نزدیک بود و باید فیلم را میرساندیم. برخی معتقدند که تعدادِ زیاد مصاحبه ها در توازن با موقعیت مستند داستانی فیلم نیست؛ البته من سعی کردم با روایت ها و اشعاری که گوینده مرد کاوه منادی در میانه های مصاحبه ها بیان میکند تنوع لازم را ایجاد کنم. هدف ما از ساخت این فیلم همانطور که از عنوان فیلم پیداست، ذکر خیریست از وجوه انسانی مرد بزرگی به نام دکتر قاسم اکبری که حق بزرگی به گردن تک تک ما و انجمن خوشنویسان شهرری دارد و من به عنوان یک عضو کوچک از انجمن خوشنویسان شهرری سهم اندک خود را ایفا کردم، برخی گمان می کنند این طور فیلمها که درباره شخصیتهایی مثل دکتر اکبری است، فقط یکبار ساخته میشود ودیگر تمام!  به نظرم اصلا اینطور نیست؛ هرکس به اندازه بضاعت و وسع خود عمل میکند و چنانچه دیگران بیایند و فیلمهای بهتری بسازند باعث خوشحالیست.

کار با استاد فرجی ، به عنوان  تهیه کننده چه طور بود ؟

بسیار عالی و در نهایت آرامش و انعطاف کامل. اینکه انجمن خوشنویسان شهرری متولی ساخت فیلم مستند میشود و تا کنون چند بار اینکار را انجام داده است اتفاق مبارکیست اما بی تعارف باعث و بانی تمام این حرکتهای مثبت استاد محمود فرجی است و اگر سلامت نگاه ایشان نبود این گونه کارهای طاقت فرسا، هرگز انجام نمی شد.

بازخوردهای مخاطبان در ارتباط با فیلم چگونه بود ؟

همانطور که میدانید این فیلم در مراسم سالگرد دکتر اکبری، بین مردم توزیع شد و تا جایی که من اطلاع دارم راضی کننده بوده، البته برخی، نقدهایی، راجع به فیلم دارند که طبیعی است و برای کارگزاران فیلم سازنده خواهد بود، به هرجهت این فیلم هدیه ایست به خانواده اکبری، که خدا را شکر آنها هم تاحدود زیادی رضایت دارند.

اگر قرار باشد دوباره فیلم را بسازید چه چیزی را اضافه و چه چیزی راحذف خواهیدکرد؟

اجازه بدهید اینطور پاسخ بدهم که من با توجه به توان مالی پروژه، یک فیلمنامه مستند، برای تولید نوشتم و همان را اجرا کردم و در مرحله اجرا تا جایی که توان داشتم بیش از آنچه در فیلمنامه بود تصویر برداری کردم.  هنگام تدوین هم هر چیزی که لازم بود را به کار گرفتم تا فیلم به کیفیت لازم برسد. من فیلمسازی هستم که حرفه ام اینست و قاعدتا خودم را باید با شرایط مختلف وفق دهم تا بتوانم ادامه بدهم. از استاد فرجی تشکر می کنم که موجب شدند این فیلم توسط من ساخته بشود.

با تشکر از شما ، برایتان آرزوی موفقیت دارم

+نوشته شده در ساعت توسط مدیر